Redakcja - Na Straży - Wędrówka - The Herald - Księgarnia i Czytelnia - Betania - Strona główna - Szukaj
 

powrót wersja do druku

The Herald
Zmiastun Królestwa Chrystusowego

Numer 2 - 2008


Spis treści

Untitled Document

Na początku...

Cudowny Doradca
Jezus został doświadczony, by móc zostać doradcą.

Książę Pokoju
Zanim zaprowadzi trwały pokój, Jezus najpierw zaspokoił sprawiedliwość.

Miłość wiecznego Ojca
Najważniejszym prawem jakie zostanie zapisane na sercach ludzi, będzie prawo miłości.

Bóg Mocny
Jezus ma moc by wypełnić plan swego Ojca.

Logos według apostoła Jana
Był od początku u Boga, ale był od Niego odrębny.

Wąż Starodawny
Duma zniweczyła mądrość, pogrążając świat w grzechu.

Zły Strażnik - Diabeł
Zamiast chronić człowieka, diabeł wypaczył sprawiedliwość i stał się jego wrogiem.

Szatan, oskarżyciel
Szatan miłuje tylko siebie samego.

Lewiatan, Smok
Przeciwnik posługuje się strachem i bojaźnią.

Cztery Przymioty Boga


powrót wersja do druku

 

Untitled Document

Niebiańska Mądrość

Cudowny Doradca

Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju - Izaj. 9:5.

Jest to pierwszy z tytułów nadany naszemu Panu jako wyznaczonemu monarsze Królestwa Bożego (Ps. 2:6). Ten cudowny zwrot opisuje kolejną z umiejętności i roli naszego niebieskiego króla. Celem Królestwa jest przywrócenie ludzkości na drogę świętości i odzyskanie doskonałości utraconej w Edenie. Jezus, jako głowa Królewskiego Kapłaństwa, mądrze pokieruje ludzkością i doradzi jak ten cel osiągnąć. Miłość Jezusa do ludzkości spowodowała, że zdobył się na poświęcenie samego siebie za grzechy człowieka. Ten proces zbawienia składa się z dwóch części: okupu i restytucji. Właśnie na etapie restytucji ludzkości Jezus będzie pełnił funkcję Cudownego Doradcy.

W Edenie szatan dał Matce Ewie złą radę. Podczas rozmowy, która zapisana została w 1 Księdze Mojżeszowej, powiedział: "(…) Na pewno nie umrzecie" (1 Moj. 3:4). To fałszywe i złe zapewnienie przyczyniło się do tego, że Ewa złamała prawo Boże. Adam, mimo że nie został zwiedziony, również złamał Boże przykazanie, zakazujące spożywania owocu z tego drzewa. Ta zła rada przyniosła rezultat w postaci smutnej historii grzechu i co za tym idzie - śmierci. Na przestrzeni kolejnych wieków Szatan nadal zwodził ludzkość złymi radami. Niepokoił Joba (patrz Job 1 i 2), zachęcając go aby przeklął Boga, prowokował Dawida, aby zgrzeszył przeciwko Bogu (1 Kron. 21:1), próbował nawet nakłonić Jezusa, by ten wystąpił przeciwko Stwórcy (Mat. 4:1-11). Porównajmy te okropne przykłady podszeptów szatana z mądrością i dobrymi radami Jezusa. Rady Jezusa zniweczą wszystkie złe skutki grzechu i przywrócą ludzkości nieskazitelne relacje z Bogiem, które Adam miał na samym początku. Jezus ma najlepsze i wieczne intencje wobec ludzkości, ponieważ kieruje się taką samą miłością jaką wobec człowieka ma Bóg (Jana 3:16,17). Zapewni On doradztwo Jehowy dla wiecznej radości człowieka: "Plan Pana trwa na wieki, zamysły serca jego z pokolenia w pokolenie" (Ps. 33:11).

Upoważniony, aby doradzać

Współczesny świat poszukuje doradców, którzy pomogliby rozwiązać ciągle pojawiające się problemy osobiste i rodzinne. Ci, którzy doradzają innym, usiłują pomóc w pokonaniu trudności i nauczeni są rozumieć dynamikę emocji oraz podejmowania decyzji. Dostrzegają zatem osobiste potrzeby i oferują pomoc w podejmowaniu decyzji i dokonywaniu życiowych wyborów.

Z racji tego, że Jezus jest dużo bardziej kompetentny niż jakikolwiek człowiek, będzie On naczelnym doradcą ludzkości. Apostoł Paweł wspomniał w Liście do Hebrajczyków o doświadczeniach upoważniających Go do pełnienia tej roli, mówiąc szczególności o tym, że Jezus został powołany na kapłana. Rolą kapłana jest doradzać ludziom oraz pełnić funkcję pośrednika pomiędzy człowiekiem a Bogiem. Takim było też powołanie kapłanów pod rządami prawa Mojżeszowego, o których apostoł Paweł napisał: "Albowiem każdy arcykapłan, wzięty spośród ludzi, bywa ustanawiany z ramienia ludzi w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofi ary za grzechy. I mógł współczuć z tymi, którzy nie wiedzą i błądzą, skoro i on sam podlega słabości" (Hebr. 5:1-2).

Zwróćmy uwagę na kwalifi kacje serca, jakie były niezbędne do pełnienia tej roli. Starożytni kapłani musieli być w stanie współczuć z tymi, których mieli w swej pieczy. To współczucie było po części możliwe dzięki zrozumieniu ich własnych ułomności i niedoskonałości. Źródłem współczucia jest poczucie przechodzenia tych samych doświadczeń, które są udziałem naszych bliźnich. W ten sposób można osiągnąć prawdziwe i dokładne zrozumienie drugiego człowieka, ponieważ przeszliśmy przez te same doświadczenia.

Z pewnością taka sama sytuacja miała miejsce w przypadku Jezusa, chociaż był on doskonały w ciele: "Za dni swego życia w ciele zanosił On z wielkim wołaniem i ze łzami modlitwy i błagania do tego, który go mógł wybawić od śmierci, i dla bogobojności został wysłuchany; i chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał, a osiągnąwszy pełnię doskonałości, stał się dla wszystkich, którzy mu są posłuszni, sprawcą zbawienia wiecznego i został obwieszczony przez Boga jako arcykapłan według porządku Melchisedeka" (Hebr. 5:7-10).

Apostoł Paweł podkreśla, że Jezus zanosił modlitwy "z wielkim wołaniem i ze łzami". W ten sposób dzielił to doświadczenie niemalże z każdym członkiem rodzaju ludzkiego. Było to doświadczenie, które udoskonaliło jego umysł i serce; Jezus się uczył! Pomimo tego, że posiadał wiedzę o swej przedludzkiej egzystencji, to jednak nigdy wcześniej nie cierpiał za okazywanie posłuszeństwa, aż do czasu rozpoczęcia swej ziemskiej służby. Doświadczenie to przeobraziło jego zdolność zrozumienia cierpień ludzkości z intelektualnego współczucia do serdecznej empatii, ponieważ dzielił on te same doświadczenia. Efektem końcowym tych prób była doskonałość umysłu i serca oraz zdobycie kwalifi kacji koniecznych do pełnienia roli Cudownego Doradcy, o którym proroczo wspominał prorok Izajasz.

Uosobienie mądrości

Opis mądrości zawarty w księdze Przypowieści 8:22-35, przez wiele osób uważany jest za świadectwo o Jezusie jako uosobieniu mądrości. Jednakże wersety poprzedzające ten fragment również mogą być zastosowane do Jezusa i mają szczególną wymowę w kontekście misji doradcy, jaką będzie pełnił Jezus w czasie swego Królestwa: "Uczcie się roztropności, prostaczkowie, a wy, głupcy, nabierzcie rozumu! Słuchajcie, bo o rzeczach szlachetnych mówię, a prawe jest to, co wypowiadają moje wargi. Tak, moje usta mówią prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla moich warg. Sprawiedliwe są wszystkie słowa moich ust, nie ma w nich nic krętego i przewrotnego. Wszystkie są proste dla rozumnego i prawe dla tych, którzy zdobyli wiedzę. Przyjmijcie moją przestrogę raczej niż srebro i poznanie raczej niż wyborne złoto! Mądrość bowiem jest cenniejsza niż korale, i żadne klejnoty jej nie dorównają. Ja, mądrość, mieszkam z roztropnością, umiem udzielać dobrej rady. Bać się Pana - znaczy nienawidzić zła; nienawidzę buty i pychy, złych postępków oraz przewrotnej mowy. U mnie jest rada i zdrowy rozsądek; mam rozum, mam także moc. Dzięki mnie królują królowie i władcy wydają sprawiedliwe prawa. Dzięki mnie rządzą książęta i dostojnicy sądzą sprawiedliwie. Miłuję tych, którzy mnie miłują, a którzy mnie gorliwie szukają, znajdują mnie. U mnie jest bogactwo i sława, trwałe dobra i powodzenie. Mój plon jest lepszy niż złoto, złoto wyborne, a moje wyniki lepsze niż doborowe srebro. Chodzę ścieżką sprawiedliwości, drogami prawa, darząc bogactwem tych, którzy mnie miłują, i napełniając ich skarbce" (Przyp. 8:5-21).

Taka będzie natura dorady, danej ludzkości. Będzie ona wyczerpująca, poprawna i skuteczna. Będzie ona tak bardzo ceniona przez ludzkość, że z wdzięczności będzie ona nazywać Jezusa "Cudownym Doradcą". Ten mądry i wspaniały król będzie rozpoznawał potrzeby każdego człowieka i dobierał dla każdego zestaw porad, które będą mu pomocne w kroczeniu gościńcem świątobliwości. Nie będzie żadnej emocjonalnej lub psychologicznej przeszkody, która by ubezskuteczniła jego dobrą radę. Jedyną barierą będzie umyślny i stały opór po stronie tych, którzy będą niechętni poznawaniu zasad sprawiedliwości.

Oczy ślepych się otworzą

Opis zawarty w księdze Izajasza 35 zawiera w sobie wspaniałą wizję Królestwa Chrystusowego, z wyraźnym wskazaniem na fakt, że Pan uzdrowi wówczas zarówno umysły jak i ciała. Odjęcie ślepoty nie jest ograniczone jedynie do fi zycznego wzroku. Zaślepienie umysłu obejmujące uprzedzenia, dumę, egoizm, ulegnie wobec wnikliwości Króla. Słabości umysłu takie jak opóźnienia w rozwoju, niemożność uczenia się, obawy - wszystko to zostanie stopniowo zastąpione siłą umysłu w miarę jak ludzkość będzie nabywać nowej wiedzy. Procesy te obejmą całą ziemię, pozwalając wszystkim chętnym na korzystanie z obfi tości pokoju, jaki będzie powszechnie panował. Rady króla okażą się zbawienne dla wszystkich tych, którzy będą ich pragnąc. Zaproszenie do udziału w tym programie będzie bardzo szerokie. Prorok Izajasz używa przenośni i pod obrazem drogi pokazuje zakres świętości, jaka będzie wówczas panowała. Pod wpływem ducha świętego wspomina on, że "będzie tam droga bita, nazwana Drogą Świętą, nie będzie nią chodził nieczysty; będzie ona tylko dla jego pielgrzymów.

Nawet głupi na niej nie zbłądzi" (Izaj. 35:8). To wspaniałe porównanie pokazuje nam, że Jezus obali każdy mur niedoskonałości i poprowadzi wielu, nawet spośród tych którzy mogą mu się aktywnie opierać, do stanu, gdzie przekazywana im nauka okaże się dla nich wielka korzyścią. Tylko ten mądry doradca będzie w stanie wejrzeć do ludzkich serc i umysłów aby odblokować je ku wzrostowi: "I wrócą odkupieni przez Pana, a pójdą na Syjon z radosnym śpiewem. Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną" (Izaj. 35:10). Imię Jehowy będzie uwielbione w mądrej i pełnej miłości doradzie Jego Syna.

Ci, którzy teraz naśladują Jezusa, mogą korzystać z dobrodziejstw jego rad w swej codziennej pielgrzymce. On zapewnia dostęp do wód prawdy, dającej wzrost. A gdy kiedyś dotrzemy do naszego niebieskiego domu, okazawszy się wiernymi naśladowcami naszego Pana, woda mądrej dorady jaka była nam dana, przeobrazi się w studnie wody dostępnej dla całego świata: "Ale kto napije się wody, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu" (Jan. 4:14).

Jakże wspaniała jest to nadzieja, związana z naszym Arcykapłanem i Jego kapłanami, nadzieja na udział w dziele pomocy ludzkości w Królestwie. Wraz z Jezusem, ku wiecznej chwale Jehowy, Kościół będzie "pouczać lud o różnicy między tym, co święte, a tym, co pospolite, oraz między tym, co nieczyste, a tym, co czyste" (Ezech. 44:23). Oby wszyscy poświęceni Panu zachowali tę wizję błogosławienia wszystkich w Królestwie przed swoimi oczami, a w ten sposób ogłaszali chwałę Jezusa jako Cudownego Doradcy.

- David Stein -

powrót do góry wersja do druku